Nour-Eddine Jarram
Nour-Eddine Jarram (1956) integreert in zijn pasteltekeningen portret en landschap. In ‘La voix de son maître' zijn de omtrekken van een man ingebed in een landschap. Uit zijn mond lijken klanken te komen die uitwaaieren in ornamenten en architectonische vormen. Bij andere tekeningen is het landschap dominant en blijken daarin gezichten of gestalten verborgen. De voorstellingen zijn steeds doordrenkt van het samensmelten van een westerse met een Marokkaanse beeldcultuur, wat wordt verstrekt door het gebruik van diepe, verzadigde kleuren.






