Christie van der Haak
Christie van der Haak (1950), van huis uit schilder, legt zich de laatste jaren steeds verder toe op het ontwerpen en weven van wandkleden en stoffen. In het Nederlands Textielmuseum Tilburg maakt ze jacquard geweven katoenen wandkleden die als autonome kunstwerken zijn opgevat. In Duitsland laat ze stoffen weven, waarin florale en abstracte motieven worden gespiegeld en verdubbeld tot ingewikkelde patronen, die soms doen denken aan de ontwerpen van Colenbrander.
De motieven van de wandkleden zijn opgebouwd uit fragmenten uit de schilderijen, die worden gespiegeld of verdubbeld. Recent maakte ze de serie Lacrymae (tranen). De wenende madonna's op de wandkleden worden hier omgeven door een gefragmenteerd patroon van ornamentale vormen. Door hun formaat van drie bij anderhalve meter en de intense, verzadigde kleuren van de stof maken de wandkleden een overweldigende indruk. Ze zijn een vertaling in stof van Christie van der Haak's Lacrymosa schilderijen, waar de treurende madonna's afkomstig zijn uit schilderijen van onder anderen Rogier van der Weyden.
De motieven voor de stoffen met abstracte en florale patronen worden eerst ontworpen in gouaches. Bij het weven schildert Christie van der Haak als het ware met de weefmachine. Ze stelt de kleuren steeds opnieuw in waardoor het karakter van een motief kan veranderen van gedekt tot zeer expressief. Haar stofontwerpen werden in 2007 toegepast in het Grand Hôtel Amrâth in Amsterdam, gevestigd in het Scheepvaarthuis aan de Prins Hendrikkade. Van der Haak's stoffen sluiten naadloos aan op de Amsterdamse School stijl waarin het gebouw is ontworpen. Verder maakte ze in opdracht van het Nederlands Textielmuseum een stofontwerp voor een vijfentwintig meter lange bank van Piet Hein Eek.